Innoveren; mens of systeem?

‘De mens staat centraal’, zeggen we tegenwoordig vaak, ook als we het eigenlijk niet echt menen of weten hoe dat moet. Zeker als het er op aan komt, wordt het lastig. Ook ik twijfel daar wel eens over. Staat nu de mens, of wat we willen bereiken centraal?

Meer zelf doen


De professional mag zichzelf sturen. De burger krijgt weer meer regie. Is dat omdat we de mens weer centraal stellen, of omdat we bepaalde doelstellingen voor ogen hebben? Of beide? En zijn het dus belangen die met elkaar strijden, en komen we in die ‘strijd’ uiteindelijk ergens in het midden uit? Een beetje mens en een beetje beleid?!

Interactie

Ik sprak een tijd terug Rudy Snippe. Hij vertelde dat eigenlijk niet de mensen, maar de relaties tussen die mensen de cultuur bepalen. Het zijn de interacties tussen mensen (communicatie) die bepalen ‘hoe wij de dingen doen’. In een team, in een organisatie, in een land. En zo ontstaan er organisatie-eenheden die een eigen cultuur hebben.

Ik ben naar aanleiding van het gesprek Luhmann’s theorie van sociale systemen er nog maar weer eens op gaan nalezen. Hij stelt: onze samenleving bestaat eigenlijk niet uit de ‘som’ van de individuele mensen (de ‘poppetjes’), maar uit hoe mensen met elkaar omgaan, hoe ze communiceren. Ja, er zijn mensen, dat valt niet te ontkennen. En ja, ieder mens is uniek. Maar een samenleving, of een organisatieonderdeel, dat is iets anders.

Verandermanagement; de mensen of het systeem?

We ontlenen betekenis aan het systeem. Want onze context vormt ons en geeft ons identiteit. We ‘vechten’ er voor om dat overeind te houden.
 Natuurlijk er is individuele actie, gedrag. De vraag is echter of dat nu het eerste aangrijpingspunt is voor verandering. Vaak is het zo dat we bij veranderingen ander ‘gedrag’ bij de ander willen zien. Er moeten immers nieuwe vaardigheden geleerd worden!

Onze omgeving verandert, de missie van de organisatie verandert, dus moeten wij innoveren. Veranderen. En taal is hier heel belangrijk: dat ‘wij’ uit de vorige zin zou wel eens onze context, ‘hoe we de dingen doen’ kunnen zijn, en niet zozeer die individuele mensen los van elkaar. Het is even een denkslag.

Het draait dus om de interacties tussen mensen en wat daar uit voortkomt. Op alle niveaus. Voor die interacties, daar zijn we, ieder voor zich, zelf verantwoordelijk. Soms is het onze positie of functie waarmee we volledig geïdentificeerd raken. En dat helpt de interactie niet. Althans, niet verder.

En dan ontstaat er niet veel nieuws. Sta jij ook voor deze sociale innovatie? Wil je hier een nieuwe rol in vinden? Hoe doen we dat dan samen? En heb je behoefte aan wat complexiteitsreductie hierin?! Meld je dan aan voor onze veranderserie die start op 20 januari 2017. Hier vind je meer informatie: http://www.plan5.org/ons-aanbod/

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *